Nederlandse ziekenhuizen failliet??!!

Inderdaad een rare vraag die, als het ook nog waar blijkt te zijn, onbegrip en vooral ook veel verontwaardiging oproept. Het Nederlandse gezondheidsstelstel behoort toch tot de beste van de wereld?!  Het is veel minder duur dan bijvoorbeeld de Verenigde Staten en heeft juist  goede resultaten in internationale rankings. 

Toch werden we eind oktober verrast door het bericht dat een tweetal ziekenhuizen, te weten MC Slotervaart en MC IJsselmeerziekenhuizen, uitstel van betaling hadden aangevraagd en nauwelijks twee dagen later is besloten door de curator dat ook het faillissement wordt uitgesproken. Deze twee ziekenhuiscombinaties behoren “toevallig” tot de MC-groep van Zorgondernemer Loek Winter, die ook instellingen van geestelijke gezondheidzorg zoals de Zonnehuizen in zijn portefeuille heeft. 

Deze ziekenhuizen zijn de enige twee private ziekenhuizen van Nederland, waar een zorgondernemer het beheer en eigendom van heeft. Is dit het bewijs voor het feit dat marktwerking in de gezondheidszorg is mislukt, of te ver is doorgeslagen?
Vorig jaar was het moederbedrijf MC-Groep al technisch failliet met een negatief eigen vermogen van € 3,6 miljoen. Begin oktober 2018 bij de presentatie van het nieuwe jaarverslag bleek dat daar nog een kleine €1 miljoen bijkwam vanwege de slechte situatie bij de MC IJsselmeerziekenhuizen.   
Lees ook https://welzijnengezondheid.blogspot.com/2018/09/neergang-van-de-zonnehuizen.html

Er zijn meer ziekenhuizen, die financieel gezien, in zwaar weer verkeren zoals uit een jaarlijks onderzoek van BDO-accountants is gebleken. Van de in totaal 68 Nederlandse ziekenhuizen zijn er meer dan 10,  die “gezakt” zijn voor een financiële stresstest. Meestal zijn het streekziekenhuizen die meer algemene zorg verlenen en daarom veel minder “omzet” halen dan gespecialiseerde ziekenhuizen met meer patiënten en specialistische behandelingen voor kanker, hart en andere aandoeningen. Gek genoeg had het IJsselmeerziekenhuis een zeer grote obesitasafdeling (officieel bariatrie) voor maagverkleiningen en gastric bypassoperaties. Die aantallen patiënten kunnen niet eenvoudig door andere ziekenhuizen worden overgenomen.     

MC IJsselmeerziekenhuizen heeft medische centra of afdelingen in Urk, Emmeloord, Dronten en de grootste in Lelystad. Deze regio wordt extra hard getroffen. Het Slotervaart ziekenhuis bestaat al sinds de jaren zeventig van de vorige eeuw, maar ligt in Amsterdam waar ook nog drie andere grote ziekenhuizen zijn gelegen.   

 Voor medische staf en patiënten voltrekt zich een drama, want geplande operaties en behandelingen worden afgezegd. In ernstige gevallen wordt doorverwezen naar andere ziekenhuizen in de regio, maar verliezen waarschijnlijk hun behandelende specialist. De spoedeisende hulp wordt direct gesloten, poliklinieken mogen nog even blijven doorgaan maar er geldt wel direct een patiëntenstop. In totaal liggen er in beide ziekenhuizen zo,n 350 patiënten waarvoor een oplossing moet worden gevonden. In de IJsselmeerziekenhuizen betekent het een direct ontslag voor 800 mensen. Samen met het Slotervaartziekenhuis gaat het om 3.000 mensen. Het is een chaos !

In de media worden allereerst de zorgverzekeraars (en de banken? ) aangewezen als schuldigen die niet meer bereid waren geld te investeren of uit te lenen aan deze ziekenhuizen vanwege de slechte financiële situatie. Juist de schuldeisers zijn degenen die een faillissement kunt aanvragen. Je verwacht alleen niet dat juist die rol “past” bij zorgverzekeraars. In de afgesproken wettelijke kaders moeten zorgverzekeraars en zorgaanbieders zorgafspraken maken over behandelingen en medische vergoedingen indachtig de zorgplicht. Meestal meerjarig. Dus zorgverzekeraars zouden juist netto betalers moeten zijn aan ziekenhuizen en niet schuldeisers. 
Dat laatste blijkt kennelijk wel het geval te zijn, omdat de belangen zo nauw zijn verweven.  Zo hebben zorgverzekeraars bijvoorbeeld geld beschikbaar gesteld voor de ontwikkeling van een klein, draagbaar formaat en goedkoper nierdialyseapparaat, zodat patiënten deze zorg eenvoudig thuis kunnen verlenen. Gek genoeg sprongen externe commerciële partijen, zoals Philips  hier niet op in terwijl je het daar juist van zou verwachten. Op andere gebieden is Philips juist heel erg actief in de ziekenhuiswereld. Zo is bekend geworden dat Philips een compleet ingerichte Hartcentrum in de hoofdstad van Ethiopië gaat bouwen en inrichten met apparatuur en zelfs ook het personeel gaat opleiden dat de geavanceerde apparatuur moet gaan bedienen. Ook het onderhoud en de service nemen zij over. Ook op de Duitse markt gaat Philips een belangrijke invloed uitoefenen. De vele ziekenhuizen daar zijn kennelijk wat minder modern en Philips ziet daar extra groeikansen en levert niet alleen apparatuur maar gaat veel verder dan dat als een echte partner. Lees ook:https://fontysduurzaam.blogspot.com/2017/11/bedrijfskundig-onderzoek-naar.html

In Nederland is enige jaren geleden al een discussie in de politiek gevoerd of er in de gezondheidszorg wel winst gemaakt mocht worden, die uitgekeerd zou kunnen worden aan aandeelhouders. Een meerderheid was daar tegen, terwijl de VVD die kant wel op wilde omdat volgens deze partij de broodnodige innovaties alleen gerealiseerd konden worden als ondernemende partijen de kans krijgen om risicovol te investeren, maar ook eventueel te oogsten. Meer marktwerking was volgens haar nodig, omdat door de toegenomen gemiddelde leeftijd van de bevolking en de technische mogelijkheden anders de gezondheidszorg zeker onbetaalbaar zouden worden. Meer concurrentie en marktwerking zou de kostenontwikkeling mogelijk afremmen, zo was het idee. Toch is er een deur open gezet en zijn commerciële partijen zoals zorgondernemer Loek Winter juridisch eigenaar geworden van ziekenhuizen. Voor het Slotervaartziekenhuis gold dat ook al eerder met zorgondernemer Aysel Erbudak. Zij kreeg de kans een noodlijdend ziekenhuis te gaan besturen, maar zij werd enige jaren later toch weer aan de kant gezet omdat haar financieel gesjoemel wordt verweten. Zij is uiteindelijk ook door de rechter in hoger beroep veroordeeld in oktober 2023 tot 18 maanden celstraf vanwege verduistering van 1,2 miljoen Euro aan ziekenhuisgeld.

Als je een ziekenhuis gaat leiden als een ondernemer, die winst wil maken en ook winst wil uitkeren aan de geldverstrekkers  dan zijn de keuzes heel anders, dan wanneer je vanuit een zorgplicht een breed aanbod aan medische zorg moet leveren aan een bevolking. 

Het “cherry-picking” in de gezondheidszorg is al veel langer bezig met de opkomst van privéklinieken, die tegen goede (particuliere) betaling plastische chirurgie, oogheelkunde, medische diagnostiek zoals dna-onderzoek willen verrichten. Er bestaat dus een grijs of vaag gebied tussen een publieke voorziening en een private taak/onderneming.  

 

De meeste ziekenhuizen zijn bijvoorbeeld Stichtingen en geen Besloten Vennootschappen. Een ziekenhuis maakt wel winsten, al noemt men dat liever een positief financieel resultaat, maar dat mag niet uitgekeerd worden aan aandeelhouders. Het surplus mag geherinvesteerd worden of is een toevoeging aan het eigen vermogen. Toch gebeuren er ook binnen de ziekenhuismuren heel verschillende taken, die maar deels met gezondheid te maken hebben. Het schoonmaak- en cateringproces bijvoorbeeld staat volledig los van de geleverde gezondheidszorg maar vindt wel binnen dezelfde muren plaats. Een aantal ziekenhuizen hebben daarvoor eigen ondernemingen en/of besloten vennootschappen opgericht waaronder een deel van het personeel en de taken/opbrengsten valt. Daarop mag wel winst worden gemaakt. Vaak wordt het onroerend goed, de gebouwen ondergebracht in een vastgoed bv. In andere gevallen zijn er externe partijen zoals schoonmaak- of cateringorganisaties die ondernemingsgewijs participeren in ziekenhuizen via een  Joint Venture, een juridische en commerciële constructie, waarin bijvoorbeeld een schoonmaakorganisatie fifty-fifty eigenaar en ondernemer is samen met het ziekenhuis. Verliezen en/of winsten worden dan samen gedeeld, waarbij je je ethisch zou moeten afvragen of dat wel een goede zaak als ziekenhuis risico's lopen voor niet-zorgtaken. Commerciële en publieke taken lopen dus door elkaar heen en maken dat  de gezondheidszorg extra gecompliceerd is. Lees ook:https://fontysduurzaam.blogspot.com/2017/03/bedrijfskundig-onderzoek-bij-mmc-in.html

Hetzelfde geldt dus voor apparatuur,  complexe systemen  voor MRI 's , CT-, Echo- en Röntgenapparatuur. Bedrijven willen maar wat graag niet alleen apparatuur leveren, maar ook de opleiding van het bedienend personeel of van de betrokken specialisten verzorgen en de bijscholing. Denk ook aan het gebouw zelf als onroerend goed en de aanwezige technische installaties voor luchtbehandeling en energievoorziening of de levering van materieel zoals lakens, medische kleding, handschoenen, ontsmettingsmiddelen en  operatiegereedschappen? Medisch of commercieel?  Wat te denken van de geneesmiddelen en de inpandige apotheek, waar commerciële multinationale, farmaceutische bedrijven de bepalende factor zijn en enorme prijzen vragen?

Als extra complicerende factor hebben we ook nog de vele medische bv’s of maatschappen van specialisten die voor eigen rekening (en risico?) hun diensten ter beschikking stellen tegen commerciële tarieven, tegenover de "brave" specialist die in een loondienst werkt voor het ziekenhuis. Hier blijkt ook het onderscheid tussen academische en streekziekenhuizen. 

Oud en voormalig D66 minister Mevr. Els Borst, die later bruut vermoord is, legde hierover wetgeving vast.  Intern blijkt ook steeds vaker dat verschillende zaken in aparte rechtsvormen worden ondergebracht. De gebouwen en installaties in een bv, de schoonmaak- en cateringactiviteiten in een bv en de medische zorg ook in een aparte bv. Daarmee voorkom je dat een faillissement op een van de deelgebieden leidt tot een volledig faillissement. De geldstromen kunnen je zo wel beter scheiden om te voorkomen dat geld weglekt vanuit de zorg naar bijvoorbeeld het onderhoud van de  gebouwen.  Zo heeft een technisch onderzoeksrapport vastgesteld dat het gebouw van het Slotervaart Ziekenhuis erg verouderd is en in een slechte staat verkeerd. Overal nog enkel glas, geen koeling in veel ruimtes, het voorkomen van asbest en aanwezige betonrot zijn enkele voorbeelden.

        

Het is dus een onontwarbare kluwen van taken en activiteiten binnen dezelfde muren van een ziekenhuis ,die ervoor zorgen dat financiële stromen door elkaar lopen en niet goed te scheiden zijn. Het maakt de verleiding groot om geld toch weg te sluizen of te onttrekken aan de medische, niet commerciële zorg. Onderzoek zal moeten uitwijzen in hoeverre Loek Winter zich hieraan ook heeft schuldig gemaakt. Natuurlijk zouden accountants de jaarrekeningen moeten controleren en toezien op de juiste kostenposten en opbrengsten. In het verleden hebben de grote bureau's in Nederland zoals PwC, EY, KPMG en Deloitte helaas een slechte naam opgebouwd. Van die controle hoef je weinig te verwachten. https://bedrijfskunde-economie.blogspot.com/2014/09/accountants-willen-niet-leren.html

Uit het faillissementsverslag dat eind november is verschenen blijkt dat de IJsselmeerziekenhuizen samen een schuld hadden van ruim € 50 miljoen  waarvan de ING met 20,4 miljoen de grootste schuldeiser is en Stichting Waarborgfonds de Zorg met een schuldeis van € 5,1 miljoen de tweede grootste. Nog onbekend is of het krediet bij ING een lopende rekening courant betreft of dat het eerder gaat om een hypothecaire lening. Waarschijnlijk het laatste. Opvallend is dat de curator het faillissement wijt aan een combinatie van lage tarieven die met zorgverzekeraars is afgesproken  en de hoge kosten voor kwaliteitsverbeteringen. Eerder nog werd aangegeven dat de hoge inhuur van personeel vanwege de personeelskrapte op de arbeidsmarkt vooral hieraan debet was ? Het is echter vanuit financieel management bezien zeer onwaarschijnlijk dat deze beperkte calamiteiten doorslaggevend zijn geweest voor het faillissement. De meeste oorzaken waren tijdig gesignaleerd waardoor er op kon worden geanticipeerd.   

    

De PVV, de tweede grootste partij in Nederland pleit voor een parlementair onderzoek naar het failliet gaan van deze MC groep en als het doorgaat en dus een meerderheid haalt, zal het hopelijk meer inzicht opleveren in wat toelaatbaar is en wat niet toelaatbaar met betrekking tot  commerciële activiteiten in de gezondheidszorg.

Als banken failliet dreigen te gaan worden ze  geholpen door de overheid. Waarom dan niet ingrijpen bij ziekenhuizen, die een essentiële publieke functie vervullen.? De zorg is nu al de grootste kosten- of uitgavenpost in de overheidsbegroting.

Enige realiteitszin is nodig. In de media heerst de waan van de dag en is men zich onvoldoende bewust van de complexiteit en de huidige situatie om met een goed oordeel te komen. Als je een aantal uitspraken nader onder de loep neemt vallen toch enkele bijzonderheden op:

      1.   Terwijl de schuldeisers de stekker eruit trekken willen de ondernemers (Loek Winter en cs. ) gewoon doorgaan, terwijl de officiële jaarcijfers al enige jaren rode cijfers laten zien . Dat is toch heel raar??!! De ondernemer is zich juist extra bewust van de risico's. Hoe kan dat dan? Beschikken zij over andere gegevens? 

2.   Wie willen dat deze ziekenhuizen stoppen? De zorgverzekeraars die het faillissement hebben aangevraagd?  Die zijn gebaat bij behandeling voor hun aangesloten patiënten tegen de afgesproken tarieven. Nergens wordt beweerd dat dit niet meer het geval is.??!! Zijn zij verantwoordelijk voor het financieel gezond zijn van ziekenhuizen? 

      3.   De Nederlandse Zorgautoriteit (NZA) wil alleen dat zorg gegarandeerd is, vanuit de wettelijke zorg-plicht en afgesproken regels van maximaal 45 minuten aanrijtijd voor een ambulance. Waar en door wie zorg wordt verleend is hun kennelijk om het even.

4.    De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd bemoeit zich er meestal ook niet mee, tenzij de gezondheid in gevaar is . Zo werd het Ruwaard van Putten Ziekenhuis in 2013 onder curatele gesteld  en later ook failliet verklaard, maar gelukkig voor patiënten  heeft het toch een doorstart gemaakt. De onderliggende reden was  dat de cardiologieafdeling een veel te hoog sterftecijfer had (mede door culturele en communicatieproblemen tussen specialisten). Calamiteiten zoals een hardnekkige resistente ziekenhuisbacterie uitbraak (MRSA) kan zelfs leiden tot sluiting van afdelingen en leidt tot soms ernstige financiële- en imagoschade. 

In het geval van de MC IJsselmeerziekenhuizen was er al wel enige tijd sprake van een verscherpt toezicht door de Inspectie Gezondheidszorg omdat er al langer zorgen waren over de kwaliteit en veiligheid van de zorg. Op de achtergrond speelde ook nog bestuurlijke onrust?! 

5.  Ziekenhuisbestuurders uitten zich openlijk over de benodigde schaal om een zelfstandig gezond ziekenhuis te kunnen zijn . Zo werd € 100 miljoen omzet als te klein en risicovol aangeduid en zou dat nu eerder bij de € 200 miljoen moeten liggen??!! Een rare redenering omdat het juist om een gezonde rentabiliteit, solvabiliteit en liquiditeit moet gaan. Ook op de financiële stresslijst van BDO-accountants staan in de top zelfs kleinere ziekenhuizen, dus grootte is geen doorslaggevende factor.  

6.  Weer een ander argument waren de gestegen personeelskosten die de oorzaak waren van het faillissement. Door gebrek aan voldoende goed personeel in de gezondheidszorg heeft men steeds vaker te maken met de inhuur van peperduur extern personeel??!! Inderdaad heeft men in meerdere ziekenhuizen onvoldoende gekwalificeerd personeel, waardoor soms afdelingen moeten worden gesloten of bedden leeg blijven. Maar het is onzin dat inhuurpersoneel veel duurder zou zijn. In het totale kostenplaatje van een ziekenhuis is de loonsom van het verplegend personeel maar een marginaal deel, dat zeker niet tot een faillissement kan leiden. 

7.   Een ander argument dat gebruikt wordt is het dunbevolkte deel van Flevoland dat gebruikt maakt van de voorzieningen van deze streekziekenhuizen. Er zouden simpelweg te weinig patiënten zijn waar zorg voor kan worden geboden, al geldt dat het minste voor Lelystad. Mede gecombineerd met een slechte naam zouden steeds meer burgers wegblijven de laatste tijd. In tegenspraak daarmee zijn de uitspraken van voorbijgangers en de media die juist stellen dat het gezellig druk is. Zorg die niet verleend hoeft te worden hoeft ook niet vergoed te worden, dus dit kan niet de belangrijkste reden zijn.  Doorslaggevend is juist dat ziekenhuizen onderling samenwerken in plaats van elkaar beconcurreren en patiënten "afpakken". Juist bij de MS IJsselmeerziekenhuizen met meerdere vestigingen relatief kort bij elkaar en onder een juridische constructie lagen hier veel mogelijkheden. Zijn ze ook benut? 

Dagen later bleek dat er voor het ziekenhuis in Lelystad wel geïnteresseerde overnamepartners zijn zoals het ziekenhuis Sint Jansdal uit Harderwijk. Dat ziekenhuis ligt op 25 minuten reisafstand. De directie van St.Jansdal wil het ziekenhuis in Lelystad in afgeslankte vorm laten voortbestaan met wel een polikliniek en spoedeisende hulp, maar geen intensive care afdeling, geen verloskundeafdeling en geen operaties en dus geen overnachtingen meer. Dat laatste zou financieel onverantwoord zijn. Voor patiënten in Lelystad toch geen prettige gedachte.

De burgemeester van Lelystad vind dat aanbod wel zinvol, maar niet genoeg en hoopt dat de politiek in Den Haag of de ziektekostenverzekeraars nog zullen bijspringen.  Een dergelijke redding lijkt voor het Slotervaart ziekenhuis uitgesloten. Daar heeft het betrokken Zilveren Kruis duidelijk uitgesproken dat er in Amsterdam sprake is van overcapaciteit vanwege meer zorg thuis, minder lange hersteltijd in het ziekenhuis en kortere behandelingen.

Verder bleek ook dat een veertig specialisten ieder k€ 50 willen inbrengen aan eigen vermogen om daarmee samen het Slotervaartziekenhuis weer over te nemen en als blijk dat zij er wel vertrouwen in hebben. Ook dat voorstel wordt meegewogen door de curator voor een eventuele doorstart.  
Zondag 10 maart 2019 ging een Tegenlicht uitzending over de laatste weken voor sluiting van het Slotervaartziekenhuis en sprak met allerlei betrokkenen om hun verklaringen te horen over de mogelijke oorzaken.   

Onderzoeksplatform Follow the money (FTM) heeft zich ook verdiept in Zorgondernemer Loek Winter en ontdekt dat hij in het geval van de IJsselmeerziekenhuizen twee petten op heeft die mogelijk leidt tot belangenverstrengeling. De meeste ziekenhuizen maken de kankermedicijnen zelf in hun ziekenhuisapotheek. Daarvoor zijn wel speciale ruimtes nodig en gekwalificeerd personeel. Loek Winter en zijn medebestuurder Tim Roldaan hebben in 2012 besloten om deze medicijnen te gaan inkopen bij een Duits bedrijf Zytoservice, hoewel deze wat inkoopprijs betreft duurder zijn. Het is goed om je te realiseren dat kankermedicijnen maar zeer beperkt houdbaar zijn en bovendien heel veel geld kosten en kan oplopen tot duizenden Euro's per patiënt. Slim inkopen kan dus meteen veel geld opleveren. 
Tot zover geen probleem al blijkt later dat de NZa uiteindelijk vanaf 2017 alleen goedgekeurde kankermedicijnen met een ZI-nummer toelaat op de Nederlandse markt . Dat hebben de medicijnen van Zytoservice niet en daarom worden ze niet meer vergoed door zorgverzekeraars. Ondanks deze wijzigingen die al eerder zijn aangekondigd is de directie blijven doorgaan met inkopen van deze medicijnen en dat heeft uiteindelijk tot een tekort geleid van miljoenen Euro's, omdat het Zilveren Kruis een tijdlang deze medicijnen wel voorfinancierde in afwachting van declaraties die echter niet kwamen. Dat lijkt al enigszins verwijtbaar gedrag van de Ziekenhuisdirectie. FTM heeft daarna uitgezocht dat er ook een Nederlandse vestiging is van het Duitse bedrijf Zytoservice als zelfstandige bv waarbij 50% van de aandelen in handen is van het Duitse moederbedrijf en de andere 50%  eigendom is van Argyla bv. Argyla bv wordt echter bestuurd door Loek Winter en Tim Roldaan. Winter is zelfs aandeelhouder van Argyla via Biwa bv. Het bewijs daarvoor is terug te lezen in het jaarverslag uit 2014 van Biwa. bv. 

Daarmee is natuurlijk een grens overschreden , want nu verdienen de beide bestuurders ook aan de verkoop van kankermedicijnen/ chemokuren die de IJsselmeerziekenhuizen inkopen. Daarmee is er sprake van een overduidelijke belangentegenstelling.
Later werd bekend dat de kankermedicijnen toch weer wel vergoed werden. Kennelijk had Loek Winter en/of andere directieleden toch goede afspraken met de zorgverzekeraar!?           

De curatoren hebben uiteindelijk een akkoord bereikt met het St. Jansdal in Harderwijk over een doorstart van de zorgactiviteiten in Dronten en Lelystad waarbij de poliklinische zorg, de spoedpoli en de poliklinische operatiekamer worden voortgezet. Helaas geen uitgebreide kraamzorg en 24-uurszorg. Per 1 maart 2019 zal het akkoord geëffectueerd worden.  Voor MC Urk en MC Emmeloord lijkt daarmee het doek gevallen en is sluiting vrijwel definitief. De voorstellen hebben in de Tweede Kamer echter voor onrust gezorgd en de verantwoordelijke minister Bruins gaat alsnog proberen om de doorstart nog eventueel uit te breiden. Inmiddels is het ziekenhuis in Lelystad omgedoopt tot een filiaal van het St.Jansdal, maar wel in sterk afgeslankte vorm en zonder 24 uurs-spoedhulp. Minister Bruins heeft dus zijn woord niet gehouden. Bovendien krijgt het nieuwe medisch centrum veel concurrentie van nieuw opgerichte lokale private klinieken waar voormalig specialisten van het ziekenhuis hun behandelingen aanbieden en oud-patiënten nu terecht kunnen.  
 

Update 2022

In het Isala ziekenhuis hebben cardiologen steekpenningen aangenomen van een Duitse leverancier van hartimplantaten van het merk Biotronik . Daarbij ging het om pacemakers en ICD-apparaatjes (onderhuidse defribilator). Samen zouden over enkele jaren een bedrag van 3,2 miljoen Euro zijn opgestreken door de cardiologen!? 

Op basis van deze berichten is er een onderzoek gestart bij zes ziekenhuizen naar oneigenlijke transacties van medisch specialisten.

Bij Isala werd ook een andere bijzonderheid ontdekt bij de afdeling cardiologie. Een aantal cardiologen fungeerden ook (stiekem) als huurbaas van enkele ziekenhuispanden die zij in bezit hadden!!??.

Uit andere berichten bleek dat medisch specialisten het niet zo nauw namen met het opgeven van financiële belangen en nevenactiviteiten. Dar wordt kennelijk te weinig op gecontroleerd.   

   

Update  2023

In september van 2023 kwam het bericht in de media dat het Zuyderland Medisch Centrum , het enige ziekenhuis in Heerlen, op termijn alleen nog dagbehandelingen zal geven en spoedeisende hulp naar het ziekenhuis in Sittard/Geleen zal overplaatsen. Vreemd genoeg wordt als argumentatie van dit plan gegeven een personeelstekort. In Heerlen bestaan er nu al vacatures voor 6 artsen voor de spoedeisende   eerste hulp, vertelt directievoorzitter Jongen. Na de bekendmaking van deze plannen werd er een protestmars gehouden en 30.000 handtekeningen verzamelt en zijn overhandigd aan de directie om de urgentie en ernst te benadrukken. De Heerlenaren willen een volwaardig ziekenhuis behouden. 

Ook in Friesland gaan twee ziekenhuizen dicht: het Antonius ziekenhuis in Sneek en Tjongerschans in Heerenveen. Daar komt een ziekenhuis voor terug in Joure.          

In Oktober 2024 heeft de Tweede Kamer de nieuwe zorgminister Mv. Fleur Agema dringend verzocht om het Zuyderland ziekenhuis volledig open te houden. Ze wil haar best doen, maar ziet toch weinig aanknopingspunten. Ze heeft het Ziekenhuis ook al tweemaal bezocht en gesproken met betrokkenen.

Gaan we op weg naar Amerikaanse toestanden met een onbetaalbare medische Zorg?? Wanneer komt de politiek met een grondige analyse van het huidige medische zorgstelsel en perverse prikkels??

Update 2024.                                                                                                                            In 2022 heeft de Rekenkamer een rapport laten verschijnen met al duidelijke titel "Een zorgelijk gebrek aan daadkracht", waarin beschreven staat dat er nauwelijks aandacht is voor bestrijding van zorgfraude ondanks alle signalen!

In 2024 heeft het tv programma Pointer in samenwerking met de kranten Algemeen Dagblad /Eindhovens Dagblad een onderzoek ingesteld naar deze zorgfraude en geconstateerd dat het steeds erger wordt en dat mogelijk deze zorgfraude nu meer dan 10 miljard Euro bedraagt. Dat is ernstig!!

Wie grijpt er in??   

Kennelijk hebben de verschillende signalen toch effect gehad. 

Revolutionaire Gezondheidsvisie

dr.Ryke Geerd Hamer op boekomslag.

De in 1935 in Duitsland opgegroeide Ryke Geerd Hamer heeft zijn medische opleiding afgerond in Tübingen op 24 jarige leeftijd. Daarna heeft hij zich gespecialiseerd  tot internist in 1972. Hij werkte aan Universiteitsklinieken in Heidelberg en Tübingen. Behalve zijn artsenwerk was hij daarnaast een uitvinder van medische hulpmiddelen. Zo ontwikkelde hij een speciaal scalpel dat 20 keer scherper is dan een scheermes en dat leidt tot veel minder bloedverlies. Hij ontwikkelde ook een speciale botzaag en nog andere vernieuwingen ,die door hem gepatenteerd werden. 

Hij maakte een succesvolle carrière door, totdat een gebeurtenis uit zijn persoonlijke leven een grote impact had. Hamer was getrouwd met Sigrid Hamer, die ook arts was . Samen leidden zij een maatschap en kregen vier kinderen. In augustus 1978 kregen zij echter het droevige nieuws dan een van hun kinderen, Dirk, ernstig gewond was geraakt door een ongelukkig pistoolschot op een boot. Vier maanden lang vocht de zoon voor zijn leven en stond zijn vader, medicus en chirurg  hem bij,  maar Dirk kwam toch te overlijden. Ondanks het grote verlies ging dr. Hamer weer aan het werk totdat enige maanden later bij hemzelf teelbalkanker werd geconstateerd. Hij liet zich daar op een reguliere manier voor opereren en behandelen en kwam de ziekte te boven. Toch vroeg hij zich later af of zijn kanker mogelijk iets van doen had met het enorme persoonlijke, opgekropte verdriet  en emotionele trauma.

Aangezien hij als internist zelf in een kankerkliniek werkte ging hij patiënten bevragen , of er voorafgaand aan deze soort kanker mogelijk een sterke traumatische gebeurtenis was geweest. Tot zijn grote verbazing bleek dat in een significant aantal gevallen inderdaad het geval te zijn. Bij mannen met teelbalkanker en bij vrouwen met baarmoeder/eierstokkanker was deze relatie inderdaad aanwezig. De hypothese ontstond dat ingrijpende emotionele gebeurtenissen ook een impact hebben op je biologische systeem en een kanker kunnen “triggeren”. Er is een verband tussen geest en lichaam en er zijn dus psychosomatische, oorzakelijke verbanden .

Het auto-immuunsysteem wordt ernstig verstoord en je hersenen zetten een soort noodprogramma in werking . dr.Hamer noemt dit een biologisch speciaal programma van de natuur, ook wel zinvol biologisch speciaal programma . Een groot aantal ziektes zijn automatisch en onbewust in werking getreden overlevingsprogramma’s.

Het is een collectieve misvatting om te denken dat een ziekte kwaadaardig is. Deze beeldvorming is ontstaan uit angst en het niet begrijpen wat een trauma teweeg brengt in ons lichaam door de emotionele conflictschokken.  De kanker als lichamelijke reactie om toch genezing te bereiken!? Het klinkt vreemd.

De aanpak van dr Hamer is om niet alleen op lichamelijk vlak in te grijpen , via operaties en het verwijderen van kankerweefsel, maar ook moeten werken aan traumaverwerking. Als het onderliggende emotionele conflict is opgelost, verdwijnt ook geleidelijk de kanker.

Dr. Hamer maakte van duizenden kankerpatiënten een hersenscan en ontdekte op specifieke plaatsen in de hersenen donkere plekken en soms ringvormige structuren (later Hamerse haarden genaamd). Afhankelijk van hun plaats stonden die in verband met kankeraandoeningen in bepaalde organen of processen. Er waren een op een relaties te zien tussen de plaats in de hersenen en het aangedane orgaan. 

Het type emotioneel trauma staat in verband met een bepaald soort kanker of ander ziektebeeld. Je kunt dus terecht zeggen dat ziekten een ziele-oorsprong hebben.

Nederlandse uitgave met afbeelding van wijlen zoon Dirk Hamer

Dr.Hamer ontdekte ook dat het lichaam of geest zodanig is geprogrammeerd , dat gezondheid het ultieme doel is en vanzelf genezingsprocessen in gang zet waar de patiënt met zijn geest/wil ook aan kan bijdragen. Het sluit aan bij een bredere groep van medische benaderingen als salutogenese (Aaron Antonovsky) en andere  geesteswetenschappelijke benaderingen zoals de antroposofische geneeswijze van Rudolf Steiner. 

Een mens is een wezen met een geest, ziel en lichaam die nauw met elkaar verbonden zijn. 

Uiteindelijk heeft dr. Hamer in een kankerkliniek duizenden patiënten kunnen helpen, opereren en zijn aanpak leidde tot een genezingspercentage van meer dan 92% en zonder reguliere kankerbestraling en/of chemische behandelingen!!!!!.  

     

Later heeft een bevriende specialist en oncoloog  in Frankrijk, Dr. Claude Sabbah, dezelfde werkwijze toegepast en bereikte dezelfde successcores. 

Toen dr. Hamer zijn visie in 1981 vastlegde in een postdoctoraal proefschrift en indiende bij hoogleraren van de universiteit van Tübingen hoopte hij de erkenning te krijgen voor zijn revolutionaire geneeswijze. Helaas gebeurde het tegengestelde. 

Hij werd bedreigd en moest zijn overtuigingen intrekken, want in de reguliere geneeskunde is de relatie tussen geest en lichaam een soort taboe. 

Men weigert een verband te accepteren tussen een emotioneel trauma en de daarop volgende ernstige lichamelijke klachten. 

Toch ondervindt ieder mens dergelijke gebeurtenissen. Als je bv heftig schrikt en angstgevoelens ervaart heeft dat meteen lichamelijke gevolgen. Denk aan een stokkende adem, een hart op hol, ijskoude rillingen etc.  

Na vier jaar kreeg hij het proefschrift retour met de mededeling dat het was afgewezen, ondanks dat er geen verder onderzoek had plaatsgehad zoals wel gebruikelijk is. Daarop heeft dr. Hamer de universiteit  voor de rechter gedaagd en kreeg gelijk. De universiteit moest een onderzoek instellen om de beweringen te verifiëren.

Dat is echter niet gebeurd en korte tijd later werd dr. Hamer voor de rechter gedaagd met de beschuldiging dat hij zijn beweringen niet wilde intrekken. Onterecht werd daarop de artsenlicentie van Hamer ingetrokken en moest hij ander werk gaan zoeken . 

Hamer liet zich echter niet afschrikken en ging aan de slag als directeur van een noodlijdende kankerkliniek en werd zeer succesvol in het genezen van kankerpatiënten.

Hamer werd later nog eens voor de rechter gedaagd en vluchtte naar Spanje, maar werd opgepakt en uitgeleverd aan Frankrijk en hij belandde daar voor drie jaar in de gevangenis op basis van valse beschuldigingen. 

Hij had alleen mensen willen genezen en bracht de gevestigde farmaceutische industrie “schade” toe, omdat hij beweerde dat deze medicijnen en chemo-behandelingen niet bijdroegen aan een genezing en eigenlijk overbodig waren.

Het uitgebreide onderzoek en de medische gezondheidsvisie is vastgelegd in een boek door een leerling van dr. Hamer, ene Björn Eybl onder de titel: ”Die Seelischen Ursachen der Krankheiten”. In het Nederlands vertaald door Karin van Baelen onder de titel “Germaanse Geneeskunde”  .  

Als je kritiek zou moeten geven op zijn geneeskunde dan is het misschien wel deze titel. De toevoeging Germaans zegt niets over de aanpak maar wel over de herkomst, maar die lijkt me niet relevant. 

 Dr.Hamer is uiteindelijk op 2 juli 2017 overleden nadat hij jaren ondergedoken had gezeten in Noorwegen. Hij zou de Nobelprijs voor de Geneeskunde moeten krijgen in plaats van gevangenisstraf. Revolutionaire ontdekkingen worden vaak niet in dank aangenomen en juist verguisd en doodgezwegen. Gelukkig zijn er nog “open-minded” artsen, die de methode serieus willen onderzoeken en toepassen.  

Meer informatie vind je ook op www.germaansegeneeskunde.info of

https://www.biologikanederland.nl/wat-is-biologika/
https://www.biologikanederland.nl/over-biologika/

en

www.hoedegeesthetlichaamaanstuurt.nl  

In een recent artikel uit 2021 lijkt de methode van dr. Hamer nu ook in Israël succesvol te zijn. Zij hebben daar structureel en al sinds 2004 veel minder doden, als gevolg van kanker per hoofd van de bevolking. Dat scheelt wel een factor 120 met het gemiddelde van de EU.

De aanpak komt erop neer dat het lichaam, maar ook ziel en geest volledig wordt ontgift . Daarna vindt er ook een ingrijpende aanpassing plaats van het eetpatroon en de voedingsgewoonten.

Zie https://herstelderepubliek.wordpress.com/2021/05/25/in-israel-komt-bijna-geen-kanker-voor-hoe-kan-dat/

 Recent is ook in het Nederlands een video opgenomen (najaar 2023) van bijna 2 uur waarin  een Belgische arts Daniel Derweduwen , ingaat op de bijzonderheden van de Germaanse Geneeskunde.     https://youtu.be/9puDkj5WtzI          

Toevallig kwam ik ook op een website van het Schumann Instituut een video tegen waarin de visie van Hamer op een totaal nieuwe manier wordt beschreven. Men spreekt daar over spirologie (samentrekking van spiritualiteit en biologie). Volgens de spreker is het ook geen geneeskunst, maar een verzameling biologische wetmatigheden. Zie https://youtu.be/Lw5aItREv-0

Neergang van de Zonnehuizen

Het gaat hierbij om een voorlopig verkennend onderzoek naar de oorzaken van het vrij plotselinge faillissement van Stichting Zonnehuizen uit Bosch en Duin nabij Zeist eind 2011.

                                   Zonnehuis Veldheim in Zeist en nu Intermetzo Zonnehuizen

Het was een schok voor medewerkers en patiënten om te vernemen dat deze met veel liefde en zorg gegroeide antroposofische, heilpedagogische instellingen opeens aan een zijden draadje hingen. Deze zorginstellingen boden aan ongeveer 3 duizend patiënten de zorg en liefdevolle aandacht die deze gehandicapten verdienen met in totaal zo’n 2 duizend medewerkers en een exploitatiebudget van € 90 miljoen. De inkomsten kwamen voor het grootste deel van de AWBZ (€70 miljoen), uit de Zorgverzekeringswet (€ 13 miljoen) en voor het gegeven speciaal onderwijs nog eens € 6 miljoen. 

In de heilpedagiogische instellingen zoals Veldheim, maar bijvoorbeeld Overkempe en Bronlaak spreekt men niet van geestelijk gehandicapten, maar eerder van verstandelijke of meervoudige gehandicapten, maar ook zielsgestoorde of ontwikkelingsgestoorde patiënten. De geest is namelijk niet stoffelijk (wel eeuwig) en kan dus niet beschadigd raken, zo is de antroposofische visie.

Het faillissement kostte uiteindelijk honderden medewerkers hun baan. In 2010 liep het verlies op tot € 18 miljoen in de concept-jaarrekening, terwijl 2009 nog met een positief saldo van een half miljoen Euro was afgesloten (incusief accountants-verklaring). Hoe kan het in een jaar zo omslaan, met een verlies van 20% van je budget, dat moeilijk op te vangen is uit het eigen vermogen? Er moeten dan ofwel veel minder inkomsten van zorgkantoren zijn binnengekomen, extreem hoge kosten opgedoken zijn of veel cliënten  vertrokken.

Het faillissement van de Zonnehuizen zorgde voor nogal wat beroering, want niet lang daarvoor kende Nederland al het faillissement van zorgorganisatie Maevita dat voor veel ophef zorgde en men was bang voor een soort domino-effect. Alle alarmbellen gingen rinkelen en de Tweede Kamer stelde meteen vele vragen aan de verantwoordelijke bewindvoerder. 

De toenmalige Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft de Tweede Kamer na indringende vragen in december 2011 toegezegd dat er een gedegen onderzoek zou worden gedaan en dat resulteerde al in een rapport in oktober 2012 met de neutrale titel “Onderzoeksrapport Stichting Zonnehuizen“.
Het was niet bedoeld om een verklaring te zoeken voor het faillissement, maar wel om gedetailleerd de taken, verantwoordelijkheden en acties vast te leggen van alle betrokken partijen en dat leidde tot een chronologisch feitenrelaas. Het is ook een lang lijstje van diverse betrokkenen, wat de situatie extra complex maakt. Denk maar eens aan:

1.    Zorgkantoor en zorgverzekeringen (meerdere omdat de Zonnehuizen een landelijke organisatie is)

2.    Nederlandse Zorgautoriteit (NZa)

3.    Ministerie VWS

4.    Inspectie voor Volksgezondheid (IGZ)

5.    Waarborgfonds voor de zorgsector (WFZ)

6.    Betrokken zes banken, die samen kredieten hebben verstrekt van €60 miljoen    

Voor een onderzoek naar de oorzaken is een curator ingeschakeld van advocatenkantoor van Riet. Na jaren van onderzoek en meerdere openbare verslagen verder wil curator Marie-José Cools een claim van miljoenen neerleggen bij de bestuurders van de Zonnehuizen en met name bij directeur Frans Broekhuizen en een tiental andere voormalige leden . Hem wordt wanbeleid en wanbestuur verweten en daarom wordt hij persoonlijk aansprakelijk gesteld. De inspectie van de Gezondheidszorg samen met zorgkantoor Agis hebben er voorjaar 2011 op aangedrongen dat Broekhuizen moest vertrekken. Een half jaar later kwam het faillissement.

In de media konden we het resultaat van een gerechtelijke uitspraak vernemen waarbij Broekhuizen wel zijn geclaimde vertrekpremie van bijna € 2 ton (ongeveer zijn jaarsalaris)  toegewezen heeft gekregen, ondanks het verzoek van de curator om dit niet te doen vanwege een latere forse claim van mogelijk € 10 miljoen voor de voormalige bestuurders en leden van de Raad van Toezicht. Dat was eind 2016. Extra wrang is dat deze Broekhuizen nu nog steeds werkzaam is als voorzitter van zorginstelling Nusantara.

Formeel heeft curator Cools echter nog geen juridische aansprakelijkheidsprocedure gestart. Het integrale onderzoeksrapport over de Zonnehuizen van de curator levert de nodige wrange inzichten op:

 1. Er was sprake van slecht bestuur, waarbij de financiële processen en administratie niet op orde waren.

 2. Er was verder sprake van een stormachtige groei in de laatste jaren, door meerdere risicovolle fusies waardoor de kwaliteit van de geleverde zorg gevaar liep. Zo is in 2008 Stichting Bronlaak-Heimdal overgenomen en samen met Zonnehuizen Kind en Jeugd ondergebracht in Stichting Zonnehuizen. Op 1 januari 2009 is er nog een fusie geweest met de Bellisgroep.

Relatief snel, namelijk 10 januari 2012 zijn de failliete Zonnehuizen deels overgenomen door  twee bv’s,  LSG-Rentray en Groep Winter van zorgondernemer Loek Winter. Inmiddels zijn zes antroposofische instellingen  waaronder Bronlaak, Overkempe, Elivagar, Verdandi en de Corisberg herverdeeld en gebundeld binnen De Groep Winter onder de bv DeSeizoenen als zelfstandige zorgonderneming met een eigen jaarverslag.

Eerst is het onderdeel van Intermetzo, maar later in september 2016 onderdeel van Pluryn. In de missie/visie is vastgelegd dat de identiteit voorkomt uit antroposofische inspiratie. Men hanteert de grondwaarden van gelijkwaardigheid, dienstbaarheid en tegenwoordigheid van geest.

De doorstart is een geluk voor de cliënten en het personeel, maar omdat het in een afgeslankte vorm is, ook triest voor de jarenlange, liefdevolle inzet van de pioniers, oprichters en de zeer, zeer vele vrijwilligers. 

Met name Bronlaak en later Overkempe hebben mijn bijzondere, persoonlijke interesse. Bronlaak was de eerste gehandicapteninstelling, waar ik geweest ben en waar patiënten of beter cliënten als volwaardige medemensen worden beschouwd en niet alleen lichamelijke of mentale begeleiding kregen, maar waar ook de dagelijkse sociale, creatieve en sportieve activiteiten heel belangrijk waren. Mijn oudste dochter heeft er een paar maanden een vrijeschool instellingsstage uitgevoerd. De toegewijde liefde en zorg voor deze hulpbehoevende maar zeker niet zielige groep medemensen troffen mij in het bijzonder.

Bronlaak is het oudste en grootste complex binnen DeSeizoenen met in totaal 196 intramurale (woonachtig in de instelling) zorgplaatsen en 20 extramurale (lees extern woonachtig maar met dagverblijf) plekken. Het is op een landgoed gelegen en vormt een kerkdorp van de plaats Sint Anthonius.  Eind oktober 1948 is de woon- werkgemeenschap van start gegaan als eerste antroposofische zorginstituut voor volwassenen. Opgericht door het echtpaar Simon Antonides en zijn vrouw Albertina Gevers Leuven en met steun van mede-oprichter Bernard Lievegoed. Het landgoed was bezit van de Twentse bankier Adam Roelvink. Diens dochter Willy, een zeer kunstzinnige en kunstminnende vrouw verhuurde het grootste deel van het landgoed aan het pioniersechtpaar die Bronlaak startten. Later ook met steun van Tom Fiedler van Zonnehuis Stenia te Zeist. In 1958 zijn het Grote Huis en in totaal 23 ha grond (bos, heide en tuin) geschonken aan  Stichting Bronlaak. In eerste instantie alleen voor mannelijke cliënten en pas vanaf 1982 ook toelaatbaar voor vrouwen. Elivagar is veel jonger (vanaf 2004) en opgericht door Rob Klaus die van Bronlaak af kwam en ruim 24 patiënten kon huisvesten in vier woonhuizen te Roggel (L.).

Gebouw van Heimdal in Eindhoven, Sterrenlaan 14

 Heimdal is een zorginstelling of formeel kinderdienstencentrum/ kinderdagcentrum dat gezinszorg en intensieve dagbehandeling biedt aan kinderen met meervoudige beperkingen en ontwikkelingsachterstand van 0 t/m 21 jaar in groepen van maximaal 8 kinderen. De aangeboden zorg is geïnspireerd vanuit de antroposofie zoals de eerdere Zonnehuizen in Nederland.  Het vierde op 6 juni 2015 haar dertig jarig bestaan en is opgericht in 1985 als heilpedagogisch instituut en later behorend bij de antroposofische zonnehuizen. Eerder werd het ook medisch kinderdagverblijf genoemd , maar in overeenstemming met de algemene benaming vanuit het Ministerie van VWS is het nu “een multifunctioneel dagcentrum voor kinderen met een meervoudig complexe functiebeperking”. 
 Heimdal is onderdeel geworden van Stichting Bronlaak (in plaats Oploo), een van de oudste heilpedagogische instituten. Juridisch gezien was dat ook de opdrachtgever voor de nieuwbouw van 1500 m2 in 2006 onder bouwmanagement van bureau Complan uit Eindhoven. Na het failliet van de Zonnehuizen in 2015 ( ??) zijn een aantal zorginstellingen overgenomen door de Seizoenen. Later is het onderdeel gaan uitmaken van de landelijke gespecialiseerde jeugdzorgkoepel Intermetzo met instellingen in Flevoland, Gelderland,Overijssel, Utrecht, Den Haag en Eindhoven.

Op haar beurt is Intermetzo / de Seizoenen weer onderdeel van LSG Rentray van zorgondernemer Loek Winter waar ook het MC Slotervaartziekenhuis en de MC IJsselmeerziekenhuizen onder vallen die in 2018 failliet gingen. Op internet is Heimdal , als kinderdienstencentrum ook terug te vinden onder de koepel Pluryn dat gezinszorg aanbiedt. 

Op de website van Intermetzo staat dat deze overname door Pluryn op 1 september 2016 is geeffectueerd. Mogelijk mede door de financiële problemen van Intermetzo  zoals ook door de Eindhovens Wethouder voor jeugdzorg Jannie Visscher in een Eindhovens Dagbladartikel van 2 mei 2016 al werd geopperd. Jeugdzorgorganisatie Intermetzo zou failliet kunnen gaan en Heimdal en Bronlaak mee kunnen sleuren.  Jonge kinderen komen bij Heimdal binnen met een jeugdzorgindicatie van de gemeente  en oudere kinderen (8+) worden gefinancierd vanuit de WLZ (Wet langdurige zorg).  

Het moet voor ouders en kinderen, die gebruik maken van deze instellingen fijn zijn dat er nog steeds continuïteit is en dat de goede zorg wordt geleverd op de vertrouwde plek. Voor medewerkers zijn al deze naambordenwisselingen (zes in totaal de laatste 10 jaar) niet alleen verwarrend, maar bovendien is het de vraag of arbeidsrechtelijk gezien de arbeidsvoorwaarden en pensioenvoorzieningen steeds gelijk zijn gebleven en natuurlijk de rechten behouden zijn. 

 

Michaëlshoeve te Brummen. Foto @ Jim van Iterson/wikimedia 

Bij een andere instelling,  de Michaëlshoeve in Brummen heb ik decennia geleden contact gehad met directeur Lars van Hall, die een opvolger zocht en die ook de nieuwe directeur zou gaan worden voor zorgcomplex Overkempe te Olst. Bij gebrek aan zorgervaring ketste dat toen af, mede omdat van deze functionaris verwacht werd dat hij op het terrein kwam wonen en dus een soort van conciërge of portier zou zijn. Als toen nog jonge vader van drie kinderen vond ik dat teveel gevraagd en zeker met het geboden directeurssalaris dat toen zeer bescheiden was.  De gesprekken met de toenmalige directeur Lars van Hal waren zeer intensief en een delegatie kwam zelfs op huisbezoek. 

De Michaëlshoeve had een monumentaal pand uit 1884 aan de Zutphensestraat met opvang voor kinderen met een ontwikkelingsstoornis. In 1991 ontstond Overkempe. Bij Overkempe kunnen nu 136 volwassenen met een verstandelijke handicap terecht. Bij de overname door   LSG-Rentray wilde men het onroerend goed er niet bij hebben. Dat is later in 2016 verkocht voor 1 miljoen.  



dr.Loek Winter. (foto: https://fd.nl)

Loek Winter was van oorsprong medisch specialist en begon als radioloog in Delft en later in Amsterdam, maar was vanaf 2006 ook algemeen directeur van medisch centrum Jan van Goyen, een privé-kliniek in Amsterdam . Daarnaast startte hij in 1995 het eerste diagnostisch centrum dat uitgroeide tot de landelijke organisatie DC klinieken met 12 vestigingen in 10 plaatsen. Vanaf 2008 investeerde hij ook in ziekenhuizen en dat begon bij de IJsselmeerziekenhuizen en later (eind 2013) ook het Slotervaartziekenhuis in Amsterdam. Samen vormen zij nu de MC Groep.

Hij schreef een reddingsplan voor de failliete Zonnehuizen en nam deels de groep over onder het cluster De Seizoenen met gehandicaptenzorg op 6 locaties. Daarnaast heeft Winter in 2016 ook de 100 Thomashuizen (voor volwassen met een verstandelijke handicap) en 40 Herbergierhuizen voor dementerende ouderen overgenomen.

Verder is hij hoogleraar Healthcare Entrepreneurship aan de Nyenrode Business Universiteit. Regelmatig haalt Winter de media omdat zijn positie omstreden is. Formeel mag er in de gezondheidszorg (lees ziekenhuizen) geen winst uitgekeerd worden aan aandeelhouders of investeerders. Dat is door de Tweede Kamer zo bepaald, al zou de VVD het graag anders zien.

Verpleeg- en Zorginstellingen horen ook onder de wet honorering publieke functies en dus mogen directieleden niet meer verdienen dan een ministerssalaris. In geval van de Winter Groep kun je vaststellen dat er een kluwen van instellingen en organisaties is variërend van Stichtingen en BV’s en dat dus de transparantie ver te zoeken is. Er kan  zeer veel geschoven worden met geldstromen en activa.

De hamvraag is natuurlijk in hoeverre je mag ondernemen in de gezondheidszorg? Uiteraard heeft hij goede bedoelingen en streeft hij ernaar om effectieve en efficiënte gezondheidszorg te verlenen. De meeste streekziekenhuizen hebben ook meerdere bv’s binnen hun gelederen. Soms voor de medisch specialisten of apothekers, maar ook voor de catering- en soms de schoonmaakactiviteiten, maar zeker ook voor het vastgoed (de gebouwen). Die worden dan ondergebracht in zelfstandige bv’s of joint-ventures. 

Toch levert dat gekke situaties op, want voor het verlenen van verpleegkundige of medische zorg mag je geen winst maken, maar voor schoonmaak van ruimten en apparatuur en het leveren van voedsel uiteraard weer wel. Terwijl het op dezelfde locatie binnen hetzelfde gebouw gebeurd !  

De cliëntenraad van de Seizoenen sleepte begin 2018 zorgondernemer Loek Winter voor de ondernemingskamer van het gerechtshof in Amsterdam, vanwege het vermoeden van het wegsluizen van zorggeld via private bedrijven. Ook de ondernemingskamer twijfelt en heeft een onderzoek gelast  dat nog loopt. Hopelijk komen er heldere regels en afspraken uit voort. 

Eind november van 2018 werd bekend dat De Zorgautoriteit (NZa) en de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) een onderzoek gaan doen naar zorgondernemer Loek de Winter over het mogelijk omzeilen van het winstverbod. Zij doen dit mede naar aanleiding van verontrustende signalen over bestuurlijke en financiële constructies, waarschijnlijk afkomstig van de Cliëntenraad en Ondernemingskamer. Op de achtergrond zal zeker ook het faillissement van het Slotervaartziekenhuis en de MC IJsselmeerziekenhuizen meegespeeld hebben waar ook Loek de Winter mede-ondernemer was. 

Eind december 2018 heeft de Ondernemingskamer een conclusie getrokken op basis van het door haar gelastte onderzoek. De vastgoedconstructie die gehanteerd wordt bij de Seizoenen is toegestaan. Een zorginstelling kan dus bestaan uit meerdere rechtspersonen met een bv voor het vastgoed en een bv voor de facilitaire diensten. De zorgondernemers (Loek Winter en nog twee collega's) mogen dus daarnaast ook zelf directeur en grootaandeelhouder zijn van de vastgoed bv en mogelijk de facilitiaire bv. De zorginstelling mag geen winst uitkeren aan de aandeelhouders maar wel aan de vastgoed bv. Dat is toch een dubieuze constructie, want vervolgens is het dan de vraag tegen welke tarieven en vergoedingen deze diensten voor vastgoedgebruik intern worden verrekend, moet dat marktconform? en hoe en door wie wordt dat gecontroleerd ?  Het zou uniek zijn als deze constructie verboden werd want deze wordt breed toegepast in Nederland in de gezondheidszorg .

De cliëntenraad heeft dus voorlopig nog geen gelijk gekregen, maar er loopt nog een ander onderzoek naar het facilitaire gebeuren. Daarbij doet de inspectie van Volksgezondheid en Jeugd en de Nederlandse Zorgautoriteit onderzoek naar het uitbesteden van schoonmaak en administratieve taken aan een bv, waar ook de zorgondernemers weer directeur en grootaandeelhouder van zijn. Is dat ook toegestaan? Of is hier sprake van tegenstrijdige belangen en het wegsluizen van zorggelden? We wachten af.     

Andere relevante vragen zijn:
-Moeten we deze concentratie van instellingen bij één verantwoordelijk persoon wel willen? -Wordt de zorg daardoor niet te kwetsbaar?
-Wat gaat er gebeuren als Winter komt te overlijden? 

In oktober 2018 kwam het plotselinge nieuws dat voor twee ziekenhuizen die vallen onder de MC groep van Loek Winter uitstel van betaling is aangevraagd. Enkele dagen later wordt het faillissement uitgesproken en moeten zo'n 3000 medewerkers een andere baan gaan zoeken. Het betreft het Slotervaartziekenhuis in Amsterdam en de MC IJsselmeerziekenhuizen met afdelingen in Lelystad, Urk, Emmeloord en Dronten. Zie voor een uitgebreidere versie https://welzijnengezondheid.blogspot.com/2018/10/nederlands-ziekenhuis-failliet.html

De Seizoenen hebben meteen gereageerd en aangegeven dat de onder hen vallende zorginstellingen niet in gevaar zijn, financieel gezond zijn en losstaan van de MC-groep.
De tijd zal het leren.

Kennelijk kan het ook anders zoals wel blijkt uit de Antroposofische zorginstellingen in Noord- en Zuid-Holland, die verenigd zijn onder de vlag van de Raphaëlstichting. 

https://www.raphaelstichting.nl/locaties/

Het hierboven beschreven globale onderzoek is louter gebaseerd op openbare, digitale informatie.