Grenscorridor N69

 

 

Tussenbesluit Grenscorridor N69

Medio november heeft het provinciaal bestuurlijk overleg, bestaande uit 25 partijen, na twaalf uur vergaderen een besluit genomen waarbij van de oorspronkelijke 6 a 8 varianten er nog maar twee zijn overgebleven.

Dat zijn de Varianten “Westparallel” en “Midden”. Beide zijn opties die het dichtst bij Waalre en Valkenswaard liggen waar de overlast al decennialang voor veel ophef zorgt. Het is des te opmerkelijker omdat een van beide opties (de middenvariant) zou leiden tot een nieuwe weg over het tracé van de oude spoorbaan en die zal dwars door Aalst/Waalre snijden. Die optie heeft de Gemeenteraad van Waalre al eerder in een vroegtijdig stadium afgekeurd. De provincie heeft hier echter kennelijk geen rekening mee gehouden.

Op de website van de provincie Noord-Brabant is ook de reactienota te vinden waarin alle honderden vragen/opmerkingen m.b.t. de eerdere varianten worden beantwoord. Een monnikenwerk dat uitgevoerd is door adviesbureau Oranjewoud dat ook de projectleiding in handen heeft. Als inwoner van dorpskern Aalst heb ik ook vragen gesteld en opmerkingen gemaakt. De antwoorden op vragen zijn veelal procedureel van aard en sussend. Steeds maar weer wordt opgemerkt dat “een en ander” zal worden meegenomen in het lopende onderzoek.

Waarom de andere varianten zijn weggestreept, daarover bestaat geen transparant rapport. Er wordt gezegd dat argumenten als leefbaarheid, natuur-, financiële en verkeersaspecten daarbij een rol hebben gespeeld. Voor buitenstaanders en burgers is het echter ondoorzichtig, omdat weegfactoren en scores daarbij onbekend zijn.

Zelf krijg ik echter sterk de indruk dat een belangrijk criterium is geweest dat de verkeersproblemen zich “niet mogen verplaatsen”, zoals veelvuldig in de reactienota is beschreven. Dat is echter een dubieus criterium omdat je zou mogen verwachten dat de bewoners in de kernen van Aalst en Valkenswaard, die al decennia lang de overlast en de hoge concentraties aan fijnstof en CO2 hebben moeten verdragen, juist nu ontzien gaan worden!

De provincie onderkent de luchtkwaliteitsproblemen en heeft via SRE ruim vijf ton beschikbaar gesteld aan vijf innovatieprojecten. Allemaal zijn die bedoeld om de luchtkwaliteit in de regio te verbeteren. Zeer interessant is daarbij het Corona project dat de lucht via elektrische stroompjes kan zuiveren van fijnstof en stikstofdioxiden. Voorwaarde is wel dat wegen daarvoor overdekt moeten zijn. Gemeenten hebben echter de wettelijke plicht, opgelegd door de Europese Commissie, om al medio 2011 te voldoen aan de emissienormen.

Recent kwam ook in het nieuws dat de milieuzones voor vrachtwagens, die bij wijze van proef in juli 2007 in Eindhoven zijn ingevoerd, niet effectief zijn. Uit onderzoek van TNO is gebleken dat de stikstofuitstoot nog steeds hetzelfde is en zelfs 3 keer zo hoog als werd aangenomen! De uitstoot van fijnstof is wel met 20% gedaald in 2010.

Begin december zal de werkgroep met een pakket aan oplossingen komen, het gebiedsakkoord. Daarbij zal ook duidelijk worden hoe de nieuwe weg in grote lijnen zal lopen. Gedeputeerde De Boer verwacht dat in 2013 begonnen kan worden met de aanleg van deze nieuwe weg.

In januari zullen er weer nieuwe informatiebijeenkomsten gehouden worden waar ook burgers gebruik kunnen maken van het recht op inspraak. Wordt vervolgd !

Inspraak rondom N69

Onderstaand artikel is gepubliceerd op de SP-website, afdeling Eindhoven, rubriek Opinie vanaf 10 Sept. 2010

Plannen voor Grenscorridor N69

Al decennia lang zorgt de provinciale weg N69 van Eindhoven via dorpskernen Aalst en Valkens-waard naar Lommel, Neerpelt in België voor grote overlast. Het is een zeer druk bereden weg met veel vracht- en forensenverkeer. De route wordt zelfs gebruikt door internationaal vrachtverkeer.

Het gevolg daarvan is al jaren een zeer slechte luchtkwaliteit, risico’s met betrekking tot de verkeersveiligheid en grote geluidsoverlast. Uit meerdere metingen is gebleken dat de concentraties fijnstof (PM10) en stikstofdioxide (NO2) de toegestane normen ver overschrijden en een gevaar voor de volksgezondheid vormen. In het opgestelde luchtkwaliteitsplan (2009-2014) is aangegeven dat veel maatregelen nodig zijn, om de luchtkwaliteit binnen aanvaardbare grenzen te brengen. De Europese Commissie heeft Nederland nog wat uitstel gegeven, maar de normen voor fijnstof moeten voor 2011 worden gehaald en de normen voor NO2 voor 2015.

In 1998 is al door het Rijk een studie uitgevoerd, tot eind november 2008 was de N69 een rijksweg, waarbij verschillende oplossingen werden uitgewerkt. Uiteindelijk koos men voor een nulplusalternatief , waarbij geen nieuwe wegen worden aangelegd, maar de N69 zal worden verbeterd !

In 2004 hebben een aantal gemeenten een intentieovereenkomst gesloten waarbij een integrale verkeersoplossing zal worden ontwikkeld met een alternatief voor de N69.

Al in 2008 heeft adviesbureau DHV in opdracht van de gemeente Waalre een onderzoek uitgevoerd naar de haalbaarheid van afsluiting van de N69 voor het vrachtverkeer en de effecten ervan op het milieu en verkeersproblematiek.

De conclusie was dat afsluiting van het stuk tussen Valkenswaard en Aalst positieve effecten zou hebben op de luchtkwaliteit, maar ook zou zorgen voor verplaatsing van verkeersoverlast naar andere gemeenten zoals Bergeijk.

Dus gebeurde er niets, behalve de aanleg van een extra busbaan voor sneller openbaar vervoer.

In Oktober 2009 heb ik, als bezorgde burger en woonachtig in de gevarenzone, nog via een ingezonden brief in het Waalrese krantje “De Schakel” aandacht gevraagd voor deze problematiek (zie ook http://welzijnengezondheid.blogspot.com/2009/10/luchtkwaliteit-al-jaren-slecht.html ).

Dat leverde wel positieve reacties op van verschillende partijen uit de gemeenteraad, maar concrete maatregelen bleven uit.

De provincie Noord-Brabant heeft in 2009, nu ook eigenaar van de N69, een rapport “Gebiedsopgave Grenscorridor N69” uitgebracht. Daarin kiest de Provincie voor een brede benadering en een brede participatie van betrokken partijen. Uiteindelijk zijn dat er 25 geworden met alle gemeenten in het gebied, Vlaamse overheden, Natuurmonumenten, Brabantse Milieufederatie, Brabants Landschap, Staatsbosbeheer, Waterschap de Dommel, Rijkswaterstaat, Actiegroep N69, maar ook Ondernemersclubs als EVO, Transport en Logistiek Nederland, Kamer van Koophandel, Brabant-Zeeuwse werkgeversorganisatie , LTBO en Recron.

In augustus 2010 ligt er na veel overleg een nieuwe notitie met de lange naam “Reikwijdte en Detailniveau Brede Plan-MER Gebiedsopgave Grenscorridor N69”. In deze notitie komen 8 scenario’s aan bod, die zijn opengesteld voor inspraak. Daarvoor worden informatieavonden georganiseerd in Bergeijk en Aalst (9 sept. 2010).

De resultaten van deze raadpleging, advies en inspraak leiden tot een nieuwe inspraaknota en die zal uiteindelijk worden vastgesteld door Gedeputeerde Staten. Het is ambitieus en te prijzen dat voor deze integrale aanpak is gekozen, die hopelijk leidt tot een lange termijn oplossing die op een groot draagvlak kan rekenen. Het nadeel is echter dat het weer veel tijd zal gaan kosten als het om infrastructurele maatregelen gaat.                                            De Volksgezondheid later dit echter niet meer toe.

Dus is het van groot belang dat juist op korte termijn de Gemeenten Waalre en Valkenswaard maatregelen gaan nemen, die direct effect hebben op de veiligheid en luchtkwaliteit. Daarbij ontkom je niet aan een afsluiting van de N69 tussen Valkenswaard en Waalre voor vrachtverkeer en het invoeren milieu zones voor bestemmingsvrachtverkeer. Dat kan zonder veel kosten en is direct uitvoerbaar!

De nieuwe autoweg infrastructuur rondom Eindhoven, die net gereed is, biedt voor het internationale vrachtverkeer voldoende snelle doorstroom mogelijkheden.

Maak dus de dorpskernen Aalst en Valkenswaard vrachtwagenvrij, met uitzondering van bestemmingsverkeer !

Update 2017
Met de recentelijke uitspraak van de rechter in het kort geding, aangespannen door Milieudefensie en Stichting Adem, wordt de overheid (inclusief provincie en gemeenten) opgeroepen nu met extra maatregelen te komen. De plannen met de N69 moeten worden herzien met het oog op de strenge luchtkwaliteitseisen.

De betekenis van Nabijheid

Onderstaand artikel is gepubliceerd op de website SP-afdeling Eindhoven in de rubriek Ingezonden vanaf 22-04-2010


Promotieonderzoek in Drents Dorp

In maart is Lilian Linders gepromoveerd op een sociaal onderzoek naar de informele zorg in een volksbuurt. Copromotor was Jan Steyaert die als lector verbonden is aan de Fontys Hogeschool te Eindhoven.

Eerst maar wat cijfers:
-De dissertatie telt 300 bladzijden.
-De bronnenlijst beslaat maar liefst 15 bladzijden met in totaal 300 verwijzingen!
-Het onderzoek is mede uitgevoerd door 70 studenten van Fontys afdeling sociaal pedagogische hulpverlening(SPH), die samen zo’n 400 interviews hebben afgenomen bij bewoners in de wijk Drents Dorp. Daaraan voorafgaand hebben ruim 860 bewoners een formulier ingevuld
- Mevrouw Linders heeft ruim 4 jaar aan het onderzoek gewerkt en is als docent/onderzoeker verbonden aan de Hogeschool Sociale studies van Fontys.

Bij veel wetenschappelijk onderzoek is de maatschappelijke relevantie ondergeschikt. Dat geldt echter helemaal niet voor dit zeer bruikbare en leesbare onderzoek.
Belangrijk daarbij is ook dat de relevante informatie verkregen is niet op basis van deskresearch maar door veldwerk in de buurt, zoals ook bij de SP vaak gebeurt.
De vraag was hoe de onderlinge informele zorg in een volksbuurt eruit ziet. Het huidige overheidsbeleid kent als peilers zelfredzaamheid, onderling zorg en zo lang mogelijk zelfstandig blijven met hulp/ondersteuning in de thuissituatie. Daar is ook de wet Wet Maatschappelijke Ondersteuning (Wmo) voor bedoeld en die mantelzorg mogelijk maakt. Hoe verhoudt de formele zorg zich tegenover de informele zorg was een van de onderzoekspunten. De aanpak van achterstandswijken is gericht op een betere leefbaarheid maar ook op het vergroten van sociale cohesie in een wijk. Een achterliggende veronderstelling daarbij is dat het vergroten van de sociale cohesie (de binding) de solidariteit in een buurt vergroot en de onderlinge aandacht en zorg voor elkaar verbetert.


De resultaten van het onderzoek leveren daarover verrassende inzichten.
Het blijkt dat de binding of sociale cohesie in een achterstands- of volksbuurt maar heel beperkt is en zeker niet leidt tot onderlinge zorg in de buurt. Een volksbuurt, hoe lang men er ook al woont is toch geen gemeenschap. Toch wordt er zoals uit verschillende studies is gebleken nog veel onderlinge, informele zorg gegeven. De veronderstelde onderlinge solidariteit verschijnt in praktijk in een hele bijzondere vorm. Niet de sterkste schouders helpen de zwakkeren, maar vooral de mensen met problemen helpen elkaar. Linders noemt het in een bekende beeldspraak: de lamme helpt de blinde ! Het zijn dus lotgenoten die elkaar helpen en dat kunnen buren, familie of vrienden zijn, terwijl de WMO uitgaat van solidariteit tussen weerbare en kwetsbare burgers. Dat levert de vreemde situatie op dat mensen die zorg aan anderen verlenen vaak zelf ook hulpbehoevend zijn.
De nabijheid (zie ook titel) speelt een belangrijke rol. De hulpverlening geschiedt op individuele basis omdat men elkaar kent als buren of familieleden.
Verder speelt mee dat veel mensen zorg van anderen moeilijk kunnen accepteren. Linders noemt dat vraagverlegenheid. Dat is begrijpelijk want mensen willen graag zo lang mogelijk onafhankelijk en zelfredzaam blijven en daar rekent de overheid ook op. Toch levert dat het probleem op dat de WMO teveel op het aanbod van zorg is gericht en te weinig oog heeft voor een achterblijvende werkelijk benodigde vraag aan zorg.

Bij deze resultaten moest ik meteen denken aan het nieuwe SIRE tv-spotje dat perfect dit probleem zichtbaar maakt. Een boer die fietsers de weg wil wijzen maar als bedreiging gezien wordt. Een allochtone vrouw die vriendelijk een buurvrouw groet maar argwanend wordt bekeken. Een achterop rijdende automobilist die bij een stoplicht toetert en een voorganger op iets wil attenderen. De vrouwelijke chauffeur schrikt hiervan en rijdt pardoes door het rood. Hoe gaan we om met vriendelijke, zorgzame mensen is dan de vraag die gesteld wordt !

Linders noemt ook ergens in haar onderzoek het Mattheüs-effect. Dat betekent dat kansarme burgers minder profiteren van collectief gefinancierde voorzieningen dan kansrijke burgers. De ingewikkelde formulieren en procedures zijn daar debet aan. Mensen schromen ervoor om gebruik te maken van professionele hulp. Dat leidt tot ondergebruik van voorzieningen. Alleen wie mondig is krijgt meer voor elkaar.

Het NRC heeft al aandacht aan dit proefschrift besteedt via een artikel van Paul Schnabel op zaterdag 4 april . Ook is de onderzoekster te gast geweest in een actualiteitprogramma op Radio 1.
Linders heeft een geweldige prestatie geleverd met deze dissertatie. Beleidsmakers, zorgverleners, buurtwerkers en politici zouden kennis moeten nemen van deze resultaten en daarop hun visie, beleid en gedrag moeten aanpassen!

Luchtkwaliteit al jaren slecht

Onderstaand artikel is gepubliceerd op de SP website afdeling Eindhoven in de rubriek Ingezonden vanaf 7 oktober 2009 en ook als ingezonden brief geplaatst in het weekblad "De Schakel" van de Gemeente Waalre op 14 oktober 2009.

Fijnstof is niet fijn!

Sinds de Europese Unie de normen voor luchtkwaliteit heeft aangescherpt heeft Nederland een probleem en vooral wat betreft fijnstof.

Het Rijksinstituut voor Milieu (Rivm) heeft sindsdien een landelijk netwerk opgezet om continu metingen uit te voeren. Via de provincie worden snuffelpalen en andere meetapparatuur geplaatst, verstopt in containers. Zo ook in Eindhoven op drie plaatsen en tijdelijk ook in kerkdorp Aalst aan de Eindhovenseweg (N69).

Als inwoner van Aalst/Waalre was ik geïnteresseerd in de uitkomsten. De gemeentelijke milieu ambtenaar kon me echter geen resultaten laten zien want die waren nog “in bewerking”.

Alle meetgegevens moeten namelijk eerst door het Rivm "gekalibreerd en gevalideerd" worden.
In de praktijk betekent dat simpelweg dat er gemiddelden per dag,per week en zelfs per jaar berekend worden die ook een soort dempend effect hebben.
Als burger wil je echter juist de hoogste waarden weten , die optreden tijdens de spitsuren en bij ongunstige weersomstandigheden.

Vergelijk het met geluidsmetingen. Daarvan wil je juist ook de uitschieters kennen in decibellen, want boven de 90 à 100 dB is dat schadelijk voor ons gehoororgaan.

Kennelijk heeft men bij het Rivm voor een andere benadering gekozen en gaat het hen om langdurige blootstelling van fijnstofconcentraties die schadelijk zijn voor onze gezondheid.

Al jaren is de N69 omstreden vanwege het vele vrachtverkeer dat van deze weg gebruik maakt dwars door het centrumgebied van Aalst en Valkenswaard. De landelijke en provinciale overheid hebben echter jarenlang alleen plannen bedacht voor het ontlasten van de N67 echter zonder concreet resultaat. De vrachtwagens denderen nog steeds door en de gevolgen van deze langdurige blootstelling aan de hoge concentraties fijnstof voor de bevolking zullen steeds ernstiger worden.
Milieuzones in de grote steden zoals Amsterdam hebben ertoe geleid dat sterk vervuilende vrachtwagens geweerd worden uit het centrum.

Deze vervoersgroep is de grote boosdoener wat betreft fijnstof.

Bij toeval kreeg ik het jaarverslag van de Gemeente Waalre over 2008 onder ogen en daar was paragraaf 12 helemaal gewijd aan luchtkwaliteit. De eerste zin was al meteen verontrustend.
De gemeente had al in 2007 besloten om een taskforce Luchtkwaliteit in het leven te roepen die aanbevelingen moet doen om de luchtkwaliteit te verbeteren. Kennelijk heeft het gemeentebestuur wél de voorlopige resultaten gekregen en die waren niet best.

Daarna komen de concrete gegevens. De norm voor de jaargemiddelde concentratie stikstof-dioxide wordt over een lengte van 7 km langs de N69 overschreden. De gemeente heeft vastgesteld dat in totaal 382 personen in dit gebied hieraan worden blootgesteld.

Daarnaast is er een norm voor het aantal dagen per jaar met meer dan 50 microgram per m3 fijnstof . Ook deze norm wordt in Aalst/Waalre overschreden en zelfs met 35 overschrijdingsdagen over een lengte van 2 km. Dan gaat het om 300 personen die in dat gebied wonen.

Zelfs woon ik op nog geen 50 meter afstand van de N67 in het centrumgebied van Aalst en zou dus ook mogelijk tot de risicogroep kunnen behoren. Ik heb echter geen brief van de gemeente Waalre ontvangen waarin mij deze informatie is meegedeeld terwijl dat wel van behoorlijk bestuur zou getuigen.
Enige voorlichting over de gezondheidsrisico’s als gevolg van fijnstof zou op zijn minst op zijn plaats zijn. Niets echter van dit alles. Misschien dat de gemeente bang is dat zij een financiële vergoeding moet gaan uitkeren aan de getroffen inwoners of mogelijk een claim kunnen verwachten, omdat zij deze situatie gedurende enige jaren hebben laten voortduren.

Het is daarnaast onbegrijpelijk dat het gemeentelijke jaarverslag vermeldt dat de rapportages met betrekking tot de luchtkwaliteit over 2007 en 2008 nog steeds niet (definitief?) zijn vastgesteld ! Kennelijk wil men daarmee de verantwoordelijkheid bij het Rivm leggen.

De Gemeente Waalre zou hoe dan ook met deze gegevens, ook als zijn ze maar voorlopig, naar buiten moeten komen en de getroffen burgers informeren over de gevonden fijnstofwaarden, de risico’s en mogelijke voorzorgsmaatregelen!

Gezondheid is een te groot goed en mag niet het slachtoffer worden van jarenlange onduidelijkheid over de status van de rapportages. Onze gezondheid moet prioriteit krijgen, maar wordt nu al jaren bedreigd!

Het gemeentebestuur heeft recentelijk een nieuw luchtkwaliteitsplan vastgesteld voor de periode 2009-2014.
De voorgenomen maatregelen zijn mijns inziens echter onvoldoende want de grootste boosdoener zijn de vrachtwagens op de zeer drukke N69, die nog steeds niet geweerd worden. Verder duurt het nog jaren voordat de aanleg van de West-parallel en Lage Heideweg gerealiseerd zijn.

Uit onderzoek is inmiddels gebleken dat fijnstof en uitlaatgassen(stikstofoxiden) niet alleen van invloed zijn op de luchtwegen, maar ook tot een veel hogere kans (factor 3 ) op autisme leiden.

Onze gezondheid moet prioriteit krijgen, maar wordt nu al jaren bedreigd! Hierbij doe ik een oproep aan de gemeente Waalre om de milieuzones nu in te voeren en het zware vrachtwagenverkeer op de N69 te verbieden.

Update.

In september 2017 heeft een door Milieudefensie en Stichting Adem aangespannen  kort geding tegen de overheid gewonnen, waardoor de overheid nu met extra plannen en acties moet komen om op de kortst mogelijke termijn alle overschrijdingen van fijnstof- en stikstofoxide-uitstoot terug te brengen binnen de afgesproken wettelijke Europese normen. Toch gaat Stichting Adem nog verder om via een bodemprocedure te eisen dat de overheid niet alleen de Europese normen hanteert maar ook de veel strenge eisen van de Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO).

De overheid ging in beroep en kreeg daar gelijk van de rechter. Begin 2018 kwam de Gezondheidsraad echter met een onafhankelijk advies rapport waarin ze de overheid oproept om juist wel zelfs de strengere normen van de WHO te hanteren en dus meer te doen om fijnstof en stikstofdioxide in het verkeer en de ammoniak-uitstoot in de landbouw te beperken. Dit is een steun in de rug voor Milieudefensie die gezegd heeft weer in hoger beroep te zullen gaan.

Luchtverontreiniging eist jaarlijks duizenden levens, in Nederland alleen al zo'n 12.000 vroegtijdige doden. Sinds 2013 heeft dat probleem ook een gezicht gekregen. Het gaat om de 9-jarige Ella Roberta, die in Londen na een hevige astma aanval is overleden op het moment dat de slechtste luchtkwaliteit daar ooit was gemeten.Dit meisje kampte vanaf haar 7e jaar met longklachten, die steeds ernstiger werden. In de laatste 3 jaar van haar leven belandde ze 27 keer in het ziekenhuis. De data van de ziekenhuisopnames bleken overeen te komen met de momenten van pieken in de luchtvervuiling.   Fijnstof en stikstofdioxide zijn de grootste boosdoeners en worden voornamelijk uitgestoten door het verkeer. Eind 2017 pleitten zo'n 170 longartsen al voor strengere normen. De WHO steunt hun daarin en is ook van mening dat de Europese normen verouderd zijn en niet streng genoeg.
  

Hierbij doe ik dan ook een dringende oproep, conform deze uitspraak van de rechter,  aan de Gemeente Waalre om dit ook te doen voor de N69 en het transit verkeer van vrachtwagens door de dorpskernen van Aalst en Waalre  per direct te verbieden (met uitzondering van bestemmingsverkeer).  

Solidaire Sport

Sporten is gezond en sport verbroedert !

Die uitspraak zal tegenwoordig niemand meer in twijfel trekken.
Sporten is noodzakelijk juist omdat een groot deel van de jeugd kampt met overgewicht.
In het bijzonder geldt het ook voor studenten van hogescholen en universiteiten. Een gezonde geest functioneert beter in een gezond lichaam.
Toch kwam ik er bij toeval achter dat er in het land nogal wat verschillen zijn in de tarieven voor een studentensportkaart.

Leiden is absoluut koploper met de prijs van € 200 voor hbo studenten die een sportkaart aanschaffen voor collegejaar 2009/2010 en dan komt er nog € 10 bij voor het pasje zelf. Als je deze prijzen vergelijkt met bijvoorbeeld de stad Groningen waar zowel hbo- als universitaire studenten hetzelfde tarief betalen van € 47,- dan is het verschil wel erg groot.
Bovendien maakt de Universiteit van Leiden (eigenaar van grond en sportcomplex) een groot onderscheid tussen universitaire en hbo-studenten.
De universiteit van Leiden stelt de prijzen vast en laat zo de hbo studenten opdraaien voor een groot deel van de kosten. Feitelijk zou het tegengestelde moeten gebeuren omdat door verdubbeling van het aantal studenten de prijzen juist zouden moeten dalen. De kosten voor rente, onderhoud, afschrijvingen en beheer van het sportcomplex kunnen dan namelijk over meer studenten worden uitgesmeerd.
Bovendien zouden de sportvoorzieningen niet gebruikt moeten worden als oneigenlijke, winstgevende activiteit voor een Universiteit of Hogeschool .


Kosten Studentensportkaart tarieven 2009/2010


Leiden € 200* (hbo) €130* (universitaire studenten)
Rotterdam € 120 (hbo) € 90 (univers.)
Tilburg € 91 (hbo) € 91 (univers.)
Eindhoven € 76 (hbo) € 69 (univers.)
Arnhem € 68,40 (hbo)
Groningen € 47 (hbo) € 47 (univers.)
* excl. € 10 voor het sportpasje zelf

Het is onbegrijpelijk en onrechtvaardig dat de verschillen zo groot zijn.
Leidse HBO studenten betalen vier keer zo veel als studenten in Groningen.
“Sport verbroedert” is een mooi gezegde maar alleen Groningen heeft dat begrepen door dezelfde lage tarieven te hanteren voor alle studenten.
Het college van Bestuur van de Universiteit Leiden mag studenten en de media eens uitleggen hoe dat komt!

Kwakzalvers

Onderstaand artikel is gepubliceerd op de website van Antrovista, rubriek Ziekte en Gezondheid vanaf 2 Juni 2009

Gezondheidsnieuws

De Hoge Raad heeft in een recente uitspraak de aanklacht tegen de Vereniging tegen Kwakzalverij over het gebruik van het woord kwakzalver als het gaat om alternatieve genezers, verworpen.
Het hoogste rechtscollege stelt dat het begrip kwakzalver weliswaar een negatieve betekenis heeft, maar vond het toch toelaatbaar in het kader van de vrijheid van meningsuiting.

Het is triest dat een hele groep van serieuze beroepsbeoefenaren, die niet alleen alternatieve maar vooral verruiming en vernieuwing van de geneeskunst nastreeft zo geschoffeerd wordt.

Ongeveer tegelijkertijd in het nieuws was een bericht over Elsevier, uitgever van medische en wetenschappelijke tijdschriften en boeken. Reed/Elsevier had gedurende 5 jaar vanaf 2000, zes neptijdschriften uitgegeven die betaald werden door farmaceutische bedrijven en in feite marketingbladen waren waarin nieuwe medicijnen werden aanbevolen. Met serieuze namen als “Australian Journal of General Practice” en “Australian Journal of Bone & Joint Medicine” oogden ze echter als wetenschappelijke tijdschriften.
De directie van Elsevier verdedigde zich door te stellen dat de Australische uitgevers dit hebben gedaan zonder overleg met de hoofddirectie en dat de verantwoordelijken inmiddels niet meer bij het bedrijf werken.
De directie wist het al in 2005 maar hield de zaak liever stil .

Toevallig dat het echter aan het licht kwam door een rechtzaak tegen geneesmiddelenfabrikant Merck die was aangeklaagd voor de pijnstiller Vioxx die hartproblemen veroorzaakten. Al met al reden om het middel in 2004 van de markt te halen. In de neptijdschriften was dit middel juist aanbevolen en werd er verwezen naar medische onderzoeken met positieve resultaten.
Gerenommeerde bedrijven als Reed en Merck vinden omzet en winst nog steeds belangrijker dan ethisch verantwoord handelen. Wie is nu de echte kwakzalver??

Als private belangen de publieke belangen gaan overheersen zijn de maatschappelijke gevolgen enorm. Zie hier het belang van sociale of maatschappelijke driegeleding met een duidelijke begrenzing tussen het economische (farmaceutische bedrijven) en het sociaal/maatschappelijk of geestesleven (wetenschappelijke uitgeverij).

Grensoverschrijdende Hormonen

Onderstaand artikel is geplaatst op de website Antrovista onder de rubriek nieuws vanaf 18 mei 2009.



EU strijdt tegen Hormoonvlees uit de VS !

Afgelopen week kwam in het nieuws dat de EU de onderhandelingen met de VS heeft afgerond over het verbod tegen in de VS geproduceerd rundvlees waarbij koeien zijn behandeld met hormonen. Deze praktijk is in de landbouw in de VS toegestaan, maar niet in de EU vanwege de risico’s voor de volksgezondheid . Resten van hormonen kunnen ook nog zitten in geconsumeerd vlees. De EU heeft hier al jaren geleden een conflict met de VS over gehad, maar heeft toch de volksgezondheid laten prevaleren boven economische belangen.

De VS hebben toen de EU aangeklaagd bij het WTO voor schending van internationale handelsovereenkomsten en belemmering van vrije handel. Het WTO heeft de VS in het gelijk gesteld en droeg de EU op om import-controles op te heffen en autoriseerde handelssancties van de VS tegen de EU ter waarde van 125 miljoen dollar toen de EU bleef weigeren.
Eenzelfde veroordeling heeft de EU ook gekregen bij importrestricties voor bananen en genetisch gemanipuleerd maïs.

Het orgaan van de WTO dat hierover gaat is het Dispute Settlement Body (DSB).
De DSB bestaat uit deskundigen die een geschil achter gesloten deuren behandelen. Als het DSB sancties oplegt kun je die alleen verwerpen als alle lidstaten tegen zijn , hetgeen feitelijk onmogelijk is bij een geschil tussen twee partijen. Het WTO heeft daarmee de macht gekregen via internationale GATT overeenkomsten vrijhandel als hoogste principe te laten prevaleren boven soevereine rechten van staten met betrekking tot milieuwetten, arbeidswetten, mensenrechtenbeleid en gezondheids-beleid. De WTO kan zelfs nationale wetgeving ongedaan maken.

De “national treatment clause” houdt in dat een land geen buitenlandse producten mag discrimineren om wat voor reden dan ook. Indien er schade zou optreden voor de volksgezondheid of het milieu dan moet een land dat wetenschappelijk hard maken.

In 1997 werd in OESO verband gesproken over een nieuwe concept overeenkomst over investeringen, de zogenaamde MAI (multilateral agreement on Investment).
Dit was een hernieuwde poging van het bedrijfsleven om de wereld naar zijn hand te zetten. Als de overeenkomst geaccepteerd zou worden zouden bedrijven dezelfde wettelijke status krijgen als nationale staten.
 Dankzij twee oplettende Canadese activisten (Tony Clarke en Maude Barlow) werd de concepttekst onderschept en publiek gemaakt. De algemene en politieke verontwaardiging was zo groot dat de tekst gelukkig snel van tafel is gehaald. Zie ook het boek “Blauw goud: de strijd tegen de privatisering van water door multinationals”, Lemniscaat 2003.

Sancties zijn nu vooral financieel van aard en daarom heeft de EU kunnen vasthouden aan haar principes. Boetes zijn echter op lange termijn wel effectief, dus de vraag is hoe lang de EU dit kan blijven volhouden. De EU heeft de VS in ruil daarvoor wel toestemming gegeven om meer hormoonvrij rundvlees naar Europa te exporteren.
Goed gedrag moet beloond worden!